Wygląd
Kot syberyjski jest kotem półdługowłosym, silnym i muskularnym, wielkości średniej
do dużej. Kocury są najczęściej większe od kotek.
Tułów kota syberyjskiego jest wydłużony, kark mocny, klatka piersiowa szeroka, kończyny - silne, średniej długości, łapy dyże, okrągłe, z kępkami włosów między palcami. Ogon - dość długi, gruby, zaokrąglony na końcu. Głowa - nieco dłuższa niż szersza, masywna, łagodnie zaokrąglona, czoło szerokie, lekko zaokrąglone, nos średniej długości, szeroki, w profilu lekki przełom ale bez stopu, policzki wydatne, wysoko osadzone, broda nieco cofnięta. Oczy - duże, lekko owalne, nieco skośne , dość szeroko rozstawione, w jednolitym kolorze (wysoko cenione zielone). Uszy - średniej wielkości, szerokie u nasady, zaokrąglone na końcach, z kępkami włosów wewnątrz małżowiny, dość szeroko rozstawione, lekko nachylone do przodu.

Futro - typowe dla kotów półdługowłosych: włos okrywowy twardy, błyszczący, na grzbiecie dłuższy, krótszy na karku i barkach , podszerstek , stanowiący o grubości futra , gęsty w porze zimowej, nieznaczny w porze letniej, ozdobą jest "kołnierz" na szyi i tzw. "portki" oraz puszysty ogon. Futro kotów syberyjskich nie wymaga specjalnej pielęgnacji jak u długowłosych, wystarczy je co kilka dni przeczesać ( troche częściej w okresie linienia).

Kolory - wg standardów FIFe (Feline International Federation ) dozwolone są wszystkie kolory, również odmiany kolorystyczne z białym, z wyjątkiem kolorów: czekoladowego, cynamonowego, liliowego, płowego i oznaczeń typu point.
Odmiana kolorystyczna colour point ( oznaki na pyszczku, uszach, łapkach i ogonie) jest cechą charakterystyczną kota neva masquarade, który nie jest przedstawicielem kota syberyjskiego rasy naturalnej.

Kotów syberyjskich, jako jednej z niewielu ras naturalnych, nie wolno krzyżować z żadną inną rasą ( dotyczy to również krzyżówania z nevą masquarade ). Rygory te dotyczą kotów zrzeszonych w klubach FIFe ( WCF - The World Cat Federation - uznaje nevy masquarady jako odmianę kolorystyczną kota syberyjskiego).